توضیحات

دسته: کودک

نمایش از چهارشنبه, 05 بهمن 1390 09:12

بازدید: 30

خداجون

خدا جون ، کاری بکن ماه توی آسمون باشه

روز که شد ماه قشنگ میون ابرا گم نشه

کاری کن چشم هوا خیس بشه بارون بباره

توی باغچه ی دلامون گل شادی بکاره

کاری کن تا همیشه زلال مثل آب باشیم

مثل دریا ، مثل روشنی آفتاب باشیم

کاری کن که غصه ها از خونه ی دلا بره

همیشه فرشته ی شادی همین دور بره

کاری کن مریضامون خوب بشن خنده کنن

امید زندگی رو تو دلاشون زنده کنن

توضیحات

دسته: کودک

نمایش از جمعه, 29 مهر 1390 11:34

بازدید: 52

ذهن کودکتان را فعال کنید

آنچه بیش از هر چیز برای یک پدر و مادر مهم است،فراهم سازی شرایطی است که کودکشان به بهترین شکل ممکن، رشد یابد.

شرایط لازم برای رشد مناسب کودک شامل تمامی ابعادی است که زندگی یک کودک را در برمی گیرند. یعنی شرایط روحی و روانی و شرایط جسمی یک کودک در طول دوران رشد او خصوصا در سالهای اول تولد،بسیار مهم است. اما در کنار این موارد یک بعد ویژه وجود دارد که توجه به ان موجب می شود تا شما یک فرزند باهوش و شاید در حد یک نابغه داشته باشید.پس با دقت به این نوشتار توجه کنید.

مسلما تربیت و رشد کودکان امروز با گذشته تفاوتهای بسیاری دارد.در گذشته توجهی که امروز نسبت به چگونگی به ابعاد هوش و تفکر کودک، وجود دارد،وجود نداشت. در گذشته هوش را به عنوان یک عامل ژنتیکی در نظر داشتند اما امروز علاوه بر این معیار،عامل محیط و فضایی که برای کودک وجود دارد،نیز تاثیر بالایی در رشد نبوغ و هوش کودکان دارد. این یک نظریه علمی است که توسط روانشناسان و محققین زیادی تائید شده است. این یعنی والدین این توانایی را دارند که در شکوفایی رشد ذهن و هوش کودکشان،نقشی موثر داشته باشند.

یک راه ساده و قابل دسترسی برای اغلب والدین این است که با تحریک ذهنی کودک با وسایل و ابزار مختلف، می توانند نقش زیادی در تقویت هوش او داشته باشند. این بدان معناست که علاوه بر عوامل ژنتیکی مواردی همچون فضای رشد و تربیت کودک،نوع تغذیه و سلامت او نیز از اهمیت بسیاری برخوردار است. این موارد در روزها و ماههای اول تولد شاید مهمتر از سایر اوقات باشد.این تاثیرگذاری آنچنان مهم و حساس است که حتی با پذیرش عوامل وراثتی و نقش تعیین کننده آن در میزان هوش کودک،هرگز نمی توانیم منکر نقش و تاثیر آموزش و نحوه ارتباط پدر و مادر بر ذهن کودک شویم. در واقع این به معنای اهمیت نقش والدین در راستای عامل ژنتیک در ارتقای هوش کودکان است. مثلا آموزشهایی که توسط والدین در قالب بازیهای متنوع و سرگرم کننده به کودکان داده می شود،تاثیر بسزایی در بالابردن مهارتهای هوش و نبوغ انها دارد.

در اولین سالهای زندگی کودک که مغز او مراحل مختلف رشد و تکامل را طی می کند،وجود یک برنامه ریزی دقیق برای اموزش مدون کودک لازم به نظر می رسد.از طرفی توجه والدین به حرکات و اعمال مختلف کودک،در بالابردن هوش او موثر است.

لازم نیست فعالیت خاص و پیچیده ای از جانب والدین صورت گیرد.انچه مهم است انجام بازیهای بسیار ساده ولی هدفمند با کودک است.انجام بازیهای هوشی موجب ایجاد مداربندی های مغزی پیچیده و ضروری در مغز کودک می شود که این مساله موجب تقویت و رشد هوش کودک می شود. در حقیقت والدین از دوران جنینی یک کودک تا وقتی که کودک 6 سال و 11 ماه و 29 روز سن دارد،فرصت دارند تا همه تلاششان را در جهت تقویت هوش کودک صرف کنند. بعد از گذشت این مرحله، ذهن کودک مثل نرم افزاری عمل می کند که طی این مدت پردازش شده و اکنون آماده بهره برداری و استفاده است.

معمولا 10 تا  18 ماهگی زمان شکل گیری این ارتباطات مغزی در کودکان است. بنابراین تشویق شما با تاثیری که در کودک می گذارد به ازاد شدن موادی در مغز و تقویت این چرخه منجر می شود.درست در طرف مقابل این برخورد هر بی تفاوتی شما باعث تقویت نشدن ارتباطات مغزی کودک می شود و او را نسبت به انجام کارهای جدید،دلسرد می کند. (به نقل از حمید رضا حبیب اللهی.مجله شهرزداد)

آنچه مهم است اینکه والدین بدانند و باور داشته باشند که برای تقویت رشد هیجانی کودک لازم است اقداماتی صورت گیرد که چندان پیچیده و سخت نیست. اولین و شاید ساده ترین عمل ممکن این است که پدر ومادر نسبت به کوچکترین و جزئی ترین اعمال و رفتارهای کودکشان،واکنش نشان دهند.مثلا وقتی کودکی برای اولین بار کلمه ای را بیان می کند ممکن است مادر او از شدت هیجان به طور غیرارادی فریادی از روی خوشحالی بکشد. این یک حرکت پیش بینی نشده و غیرارادی است اما باعث ایجاد خوشحالی و ذوق زدگی در کودک می شود و علاوه بر این موجب تقویت ارتباطات قشر جلویی و بخش درونی مغز او که جایگاه احساسات است،می شود. با توجه به همین موارد است که به نظر می رسد برای هر پدر و مادری ضروری است که بدانند داده های آنها به کوکانشان چقدر مهم و سرنوشت ساز است. داده هایی که ممکن است به سادگی و در قالب یک بازی همچون کلاغ پر،به بچه ها منتقل شوند. بنابراین فراموش نکنیم که 6 سال اول زندگی کودک چقدر مهم و اثرگذار است.در این محدوده زمانی خصوصا تا 2سالگی در مغز کودک بالغ بر 300تریلیون ارتباط وجود دارد که اگر این ارتباطها از طریق سلولهای مغزی برقرار نشوند و مورد استفاده قرار نگیرند،با گذشت زمان غیر قابل استفاده خواهند شد.پس همانطور که می بینیم برای تقویت و اماده سازی بسترهای لازم برای رشد بهتر و مناسبتر هوش کودکان، نیازی نیست که به انجام روش های سخت و پیچیده دست زنیم. فراهم کردن زمینه های لازم برای رشد هوش کودکان،کار سختی نیست و نیازی به فراگیری مهارتهای پیچیده و ویژه ای ندارد.بلکه با ارائه یکسری آموزش های روزمره و عادی مثل نگاه کردن به چشمان کودک با محبت و توجه،حرف زدن با کودک،درک کردن کودک و توجه کردن به تغییرات جزئی در رفتارهای جدید کودک،می تواند به عنوان عواملی مهم در جهت تقویت هوش کودکان عمل کند.

همانطور که گفته شد حرف زدن با کودک عملی بسیار مهم است.پس از حرف زدن با کودک خود غافل نباشید چرا که فرمان های اولیه زبانی برای یک کودک بسیار مهم است. زبان عاملی است که در جهت موفقیت عملکرد ذهنی کودکان، نقش مهمی دارد.این بدان معناست که هر درک و استنباطی از زبان،به ایجاد توانایی کلامی و بیان درست کلمات توسط کودکان،کمک می کند. این می تواند فرصتی برای انجام یک تمرین ساده باشد.فرصتی برای تقویت هوش کودک.در واقع شما می توانید با صحبت کردن با کودکتان از همان دوران نوزادی،به تقویت هوش کلامی او کمک کنید. بیان تمامی این مطالب برای دریافت این مطلب است که بدانیم همه ما می توانیم با به کارگیری روش های ساده و قابل دسترسی،به تقویت هوش و نبوغ کودکانمان کمک کنیم.کافیست در این رابطه قدری تامل و حوصله به خرج دهیم.البته پیش از این کسب اطلاعات و آگاهی نسبی در رابطه با وضعیت رشد و تکامل کودک نیز می تواند مفید و موثر باشد.

توضیحات

دسته: کودک

نمایش از دوشنبه, 02 آبان 1390 11:02

بازدید: 100

مگس مزاحم

               جغجغه عصبانی                                  صدا می زد مامانی             

          خوابم گرفته خیلی                              چشام شده فسقلی          

اما نمی شه از بس                           پرمی زنه یک مگس

با این صدای وزوز                              خوابم نمی ره هرگز

مامان با مهربونی                              گفت که باید بدونی

این مگسه دائما                                مزاحمه   ،   ولیکن 

این مگسای موذی                            نمی دونن هیچ چیزی

آدم، نباید باشه                                   مثل مگس یا پشه

یادت می یادکه بابا                             خوابیده بود همین جا

          می گفت که خوابم می یاد                      نکن تو داد و فریاد                

برو   توی   اتاقت                                 بازی کن اما ساکت

چرا به حرف بابا                                 گوش ندادی ناقلا

جقجقه تا که فهمید                          می خواست بگه ببخشید

ولی دیگه خوابش رفت                     این حرفا از یادش رفت

توضیحات

دسته: کودک

نمایش از دوشنبه, 18 مهر 1390 16:30

بازدید: 51

تحقیقات همچنین حاکی از آن است که مکیدن انگشت اکثراً توسط کودکانی انجام می‌گیرد که در دوران نوپایی ساعات زیادی از روز را از مادرشان دور  بوده‌اند.

این اتفاق در بین کودکانی که ماه‌های اولیه زندگی خود را در آغوش مادرشان طی کرده و تماس فیزیکی با او داشته‌اند، بسیار بسیار کم دیده می‌شود.

اکثر پزشکان توصیه می‌کنند تا زمانی که کودک خودش تصمیم به رها کردن این عمل نگرفته، والدین نباید وی را مجبور به این کار کنند.

 

به کودک اجازه دهید، خود به اشتباهش پی ببرد

ممکن است تذکر دادن به کودک در مورد مکیدن انگشتش کارساز باشد اما بهترین راه سپردن این مشکل به خود اوست.

اگر دوستانش در مهد کودک یا مدرسه یک بار او را در این حالت ببینند و مورد تمسخر او را قرار دهند کودک نا خوداگاه نسبت به این عمل اکراه پیدا می‌کند.

اینکه کودک خودش به این نتیجه برسد، بسیار بهتر از آن است که شما وی را مجبور به این کار کنید.

 

برایش جایزه تعیین کنید

می‌توانید با او وارد بازی شوید. یک تقویم یک ماهه روی یخچال خود بگذارید و روزهایی که او را در حین این عمل ندیده‌اید را علامت‌گذاری کنید. در پایان ماه به‌خاطر پیشرفتش به او جایزه دهید.

 

روش معکوس/درمان با سختگیری

به کودک‌تان که در حال مکیدن انگشتانش است، بگویید که باید همه انگشتانش را بمکد و او را مجبور به این کار کنید و مطمئن باشید که او خیلی زود از این کار خسته می‌شود.

از او بپرسید که چرا این کار را می‌کند و مجبورش کنید تا پاسخ دهد. تنها مشکل این کار این است که وی یک پیشنهاد نادرست را از زبان والدینش خواهد شنید.

به کودک‌تان بگویید که می‌تواند در خلوت به این کار ادامه دهد

اگر کودک‌تان دیگر جلوی شما انگشتش را نمی‌مکد، آن را یک پیشرفت بدانید. او زمانی را که باید در تنهایی برای این کار اختصاص دهد را کوتاه می‌کند و این مدت کوتاه برای او کمتر ضرر دارد.

با او منفی برخورد نکنید

اگر در انجام این کار از خودش پیشرفت کمی نشان داد، او را سرزنش نکنید. احساس ناتوانی در وی خود باعث ادامه دادن این کار می شود.

مایع یادآوری به انگشتش بزنید

گرچه اکثر پزشکان این کار را بی‌رحمانه توصیف می‌کنند، اما زدن محلول‌های بد مزه به انگشت می‌تواند به کودک یادآوری کند که نباید انگشتش را در دهان فرو ببرد.

به یاد داشته باشید که این کار را برای تنبیه انجام ندهید و به او بگویید که این کار تنها برای فراموش کردن این عادت است.

به دست کردن دستکش روی انگشت هم می‌تواند به او این موضوع را گوشزد کند.

با مراحل آسان شروع کنید

در ابتدا از او بخواهید که در جمع دست از این کار بردارد و سپس برای مراحل سخت‌تر همچون زمان خواب پاداش بهتری در نظر بگیرید.

سرش داد نزنید

زمانی که متوجه شدید که او هنوز این کار را انجام می‌دهد، سرش داد نکشید. زیرا این کار او را بیشتر ناراحت می‌کند و این عمل در او تقویت می‌شود.

صبر کنید

می‌دانید سر کودکانی که تا حتی ۶ سالگی انگشت خود را می‌مکیده‌اند چه آمده‌است؟ آنها دیگر این کار را نمی‌کنند.

به گفته والدین آنها، بچه‌ها هر سال که می‌گذشته، به این کار رغبت کمتری نشان داده‌اند و کم‌کم آن را رها کرده‌اند و یا تنها در زمان‌های خاصی همچون تماشای تلویزیون، آن را ادامه داده‌اند.

هر چه سن بچه‌ها بالاتر می‌رود و در جمع دوستان خود قرار می‌گیرند، از ترس مسخره شدن توسط دوستان‌شان این کار را کمتر انجام می‌دهند تا کم‌کم از سر آنها می‌افتد.

مکیدن انگشت چقدر جدی است؟

مکیدن انگشت در کودکانی که سن بیشتری دارند، می‌تواند نشان استرس باشد. کودک ممکن است دچار ترس و یا ناراحتی بوده و این عمل را برای آرام کردن خود انجام دهد.

اگر احساس می‌کنید توقف کودک‌تان در این حالت، اوضاع روحی او را بدتر می‌کند، بگردید و ببینید مشکل اصلی کودک‌تان که ترس یا ناراحتی‌است، از کجا نشأت می‌گیرد.

اینکه پدر و مادرها با گذشتن سن کودک‌شان از مرز پنج سالگی، نگران این حرکت او می‌شوند، کاملاً طبیعی‌است. اجازه دهید تا کودک‌تان بفهمد که شما از این کار او ناراضی هستید.

حال اگر تا بعد از  پنج سالگی این کار را رها نکرد چه ؟

تحقیقات نشان داده‌است که مکیدن انگشت باعث کج در آمدن دندان‌ها و حتی تأخیر در این مسئله می‌شود.

این عمل همچنین ممکن است که باعث گشاد شدن دهان کودک شود و این احتمالات بستگی به ندارد که او چطور و از کدام جهت انگشتش را می‌مکد.

وقتی کودک به سن مدرسه رفتن رسید، این کار او در ملأ عام باعث مسخره‌شدنش می‌شود. بچه‌ها معمولاً تصور می‌کنند کودکانی که انگشت خود را می‌مکند، باهوش، خوشحال و زیبا  نیستند و  همین موضوع باعث می‌شود کودک‌تان این کار را جلوی دیگران انجام ندهد.

یکی دیگر از خطرات مکیدن انگشت احتمال چرکی شدن آن است. حتی ممکن است کودک‌تان پس از لمس کردن ماده‌ای سمی با فرو بردن انگشتش در دهان، آنررا خورده و مسموم شود.

برخی وسایل دندان پزشکی هم هستند که شما می‌توانید آنها را به کودکتان پیشنهاد کنید. اگر او آنها را بپذیرد، خیلی زود این عادت را فراموش می‌کند.

به یاد داشته باشید که تنها اگر منشأ این رفتار کودک‌تان را کشف کنید، می‌توانید این عادت را از سر او بیندازید.