ریختن آبروی مؤمن از گناهان كبیره و عملی حرام است
بردن آبرو، جنگ با خدا!امام صادق علیهالسلام فرمود که رسول خدا فرمودند: خداوند تبارک و تعالی فرموده است: هر کس دوستی از دوستان مرا خوار کند، در کمین جنگ با من نشسته است.
رسوا نمودن مومن، خروج از ولایت خدامفضل عمر روایت کرده است که حضرت صادق علیهالسلام به من فرمودند: هر کس به زبان مومنی سخن بگوید و از آن رسوایی او و از بین بردن مروّت و جوانمردیاش را بخواهد تا از چشم مردمان بیفتد، خداوند او را از ولایت خودش به ولایت شیطان میاندازد ولی شیطان هم او را نمیپذیرد.
تجاوز به آبروی مؤمن بدترین رباستدر حدیثی از پیامبر اكرم( صلی الله علیه و آله ) می خوانیم كه می فرمایند: ربا هفتاد و سه قسم است ... و بدتر از همه رباها تجاوز به آبروی مسلمان است
تحقیر مومن=دشمنی با خداامام صادق علیهالسلام فرمودند: کسی که مومنی را تحقیر نماید، خواه مسکین باشد یا غیر مسکین، این عمل پیوسته مورد تحقیر و دشمنی باری تعالی خواهد بود تا از روش نادرست خود برگردد و او را با دیده یک مسلمان مورد احترام بنگرد.
دعا برای محفوظ ماندن آبروبار الها! آبروی مرا در جامعه با معیشت سهل و آسان حفظ فرما! و قدر و منزلتم را نزد مردم با تنگدستی سبک و خوار مگردان!

شگفت انگیز است اگر در جامعه اسلامی ما که برای خون انسان آنقدر اهمیت قائلیم، برای آبرو و شخصیت معنوی مؤمن، اعتباری منظور نکنیم !! آیا این سخن از پیامبر ما(ص) نیست: (عرض المؤمن کد مه =
آبروی مؤمن، همچون خون اوست)
ریختن آبروی یک مسلمان و حتی بدگویی از او
هم وزن کشتن اوست. چرا به سخن خدای سبحان، بی توجهیم (... ولا تجسسوا ولا یغتب بعضکم بعضا ایحب احدکم ان یاکل لحم اخیه میتا = از آثار پنهان یکدیگر جستجو نکنید، غیبت همدیگر را روا مدارید، آیا دوست دارید گوشت برادر مرده ی خود را بخورید؟ ...)(سوره حجرات- آیه12)
تمام مفسران معتقدند، غیبت کردن از مؤمن و ریختن آبروی او،
همانند کشتن و تبدیل وجود ارزشمندش به مردار متعفن و غیر قابل استفاده است و رواج و فساد آن در جامعه، از رواج و فساد زنای به عنف شدیدتر است.(الغیبه اشد من الزنا)
شگفتا، با این همه تأکید و سفارش در دین ما، چه کسی اجازه داده است
حرمت آبروی مؤمن، که از حرمت خانه کعبه بالاتر است اینگونه لجن مال شود. آیا نظاره بر ریختن ناحق خون مؤمن یا پاشیدن لجن و کثافت به خانه کعبه برای مسلمان قابل تحمل است؟!
پيامبر اكرم (ص) مي فرمايد: “هر كه در غياب برادرش از آبروي وي دفاع نمايد،
بر خداست كه او را از جهنم حفظ كند”
همچنين مي فرمايد: “هر كه از ريختن آبروي برادر مومنش جلوگيري كند،
خدا چهره وي را از آتش بازدارد”